Gevoelens van de vrouw

in haar agenda van
niet te vergeten dingen
zag de vrouw
in rode letters staan

dinsdag witte jas

ze voelde hoe koude rillingen
haar een zweepslag gaven van de angst
kon ze maar ontsnappen
aan de gesel van de pijn

de vrouw wist wat ging gebeuren
vluchten had geen zin

Dame in het wit

nog even angstig wachten
dan komt de dame in het wit
weer zo gevaarlijk dicht bij mij
het oordeel is reeds  lang geveld
alleen het cijfer spreekt onzekerheid

nog even en de ochtend wekt me
met een goede morgen
wat doe ik met die dame in het wit
haar ogen spreken waarheid
meelij hoor ik in haar stem
ik wil niet horen wat ze mij vertelt
het liefst verdrink ik in het niets

Ochtendhumeur

zwarte koffie nog net te slikken
je hoofd - met moeite recht te houden -
was een kluwen van het ragfijn
weefsel van de spin
goede morgen kreeg ze niet te horen
je gemompel binnensmonds
klonk zo akelig kil
gezelligheid zat niet in je kleren
je koos liever voor je norse jas
het knorren bracht iets dierlijks mee
de taal van woorden wist niet wat ze hoorde
traagheid was het ritme van de dag

aangenaam zag het gebeuren
en koos voor een lege stoel